Search

Ολυμπία Λέτσιου – Olympia Letsiou

Γεννημένη στα Γρεβενά, μεγάλωσα στη Βέροια αλλά ζω στη Θεσσαλονίκη από τα δεκαέξι σπουδάζοντας και αργότερα δουλεύοντας.

Με σημείο εκκίνησης τα μαθήματα κεραμικής που ήταν, για μένα η ‘προ-παιδεία’, η ‘προπαρασκευή’, η ευκαιρία να ‘αισθανθώ’ τον πηλό, να νιώσω την υφή του, την πλαστικότητα, την ευελιξία και τις αντοχές του, το ‘χαρακτήρα’ του, ανακαλύπτω σε αυτόν το ‘όχημα’, το ‘μέσο’ για να δώσω – δειλά στην αρχή, πιο θαρραλέα αργότερα – μορφή και φόρμα σε αντικείμενα, να εξοικειωθώ και να ασκηθώ.

Η συστηματική ενασχόλησή μου με τη γλυπτική αρχίζει το 2006 σε μια απόπειρα να βρω τρόπο να δώσω μορφή σε ερεθίσματα από τον κόσμο γύρω μας. Εικόνες, φωτογραφίες, σκηνές, εντυπώσεις, ακούσματα, μουσικές όλα συνωμοτούν να συμβάλλουν σε αυτή τη προσπάθεια, να βρουν (δι-)έξοδο μέσω του υλικού. Με τη γλυπτική προσπαθώ να εκφράσω τους φόβους, τις αγωνίες, τις εμμονές, τις προσμονές, τις χαρές, τις εμπειρίες και τα βιώματα, την επαφή με τους άλλους ανθρώπους, τις ευτυχίες και τις δυστυχίες τους.

Με τον καιρό φανερώνεται η ύπαρξη μιας αμφίδρομης επικοινωνίας με το υλικό, είναι μια ‘περιήγηση’, ένα ‘ταξίδι’ η δημιουργία. Σε φλερτάρει, σε σαγηνεύει, σε γοητεύει, σε μαγεύει, σε αφοπλίζει, σε καταλαμβάνει, σε απογειώνει, σε ταξιδεύει και σε προσγειώνει. Συνεπιβάτης, συνοδοιπόρος στην αναζήτηση (τίνος;) γίνεσαι όταν αφήνεσαι στα χέρια της.

Η δουλειά μου είναι επικεντρωμένη στις ανθρώπινες μορφές, το σώμα, το πρόσωπο, το συναίσθημα, την έκφραση, την κίνηση ή την ακινησία, τη δράση ή την απραξία, τη ζωή. Τα ‘μοντέλα’ ίσως υπαρκτά, ίσως όχι, δημιουργήματα της φαντασίας ή εικόνες και σκίτσα, δεν είναι παρά ο άξονας στη προσπάθεια να αποδοθούν νοήματα, να παραχθούν συμπεράσματα, να κατανοηθεί η ζωή, ο έρωτας, ο άνθρωπος, ο εαυτός μας.

Το να έχει ένας καλλιτέχνης τη δυνατότητα να εκφράσει, να αποτυπώσει μέσα από ένα έργο του τον ψυχικό του κόσμο και ταυτόχρονα να προσελκύει τη προσοχή, να κινητοποιεί το θεατή, να ενεργοποιεί συναισθήματα, να δίνει τροφή για σκέψη, είναι σαν να ανοίγει ένα παράθυρο, έναν δίαυλο επικοινωνίας, προσέγγισης, να μοιράζεται, να δίνει και να εισπράττει ικανοποίηση.

I started sculpting in 2006 in an attempt to communicate stimuli from the world around us. Images, photos, scenes, impressions, music everything seems to be ‘conspiring’ to contribute to this effort, trying to find a way out. Through sculpture I try to express people’s fears, anxieties, obsessions, expectations, joys, experiences and interactions with other people, their happiness and their misfortunes. In these years I have felt that sculpting can flirt, attract, lure, fascinate, seduce, defuse, take control over you- it enables you to take off, hover and soar and dream and introspect and land , come to a touch–down. There is a sort of direct communication with clay, an interaction -being guided at times and leading at others – creating feels like a journey, a tour, with its itinerary and destination being vague, fuzzy and simultaneously clear, specified

Being given the chance to express feelings, concerns, thoughts and senses, to convey ideas, different notions and new worlds by means of sculpture is like a window to revelations, new paths opening before your eyes.

You and your work become fellow travellers in search of…..

ΟΛΥΜΠΙΑ ΛΕΤΣΙΟΥ-ΜΑΝΤΑΛΕΡΗ

Γεννημένη στα Γρεβενά, μεγάλωσα στη Βέροια ενώ ζω και εργάζομαι στη Θεσσαλονίκη. Έχω παρακολουθήσει μαθήματα

  1. κεραμικής στο εργαστήρι ‘Πήλινος Κόσμος’,

  2. κεραμογλυπτικής στο καλλιτεχνικό εργαστήρι της Όλιας Δελλατόλα